ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 225 / 5

ประโยค - พระธรรมปติัฏฐถูกแปล ภาค ๖ หน้า 280 แสดงธรรมให้เหมาะแก่กษณะนั้น จึงตรัสธรรชุดนี้ โดยนัยเป็นต้น ว่า :- " ชีวิตนี้น้อยหนออ, สัตว์ย่อมตายหย่อนแม้กว่า ๑๐๐ ปี, แม้ฆาผู้ใดเป็นอยู่กินไป, ผู้นั้นย่อ

ในธรรมเทศนานี้ พระธรรมปติัฏฐแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการเข้าใจความสั้นของชีวิตและการไม่ยึดติดกับวัตถุ นอกจากนี้ยังสอนให้มุ่งไปสู่นิพพาน โดยยกตัวอย่างการมีชีวิตที่ไม่ประมาทเพื่อไปสู่ความสงบสุขอย่างแท้

ประโยค - พระธรรมบทที่ถูกถอดแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 281 [[ แก่ธรรม ]] บรรดา๓เหล่านั้น ว่า มนุโย่ คือ พระอเสมบูนี่ทั้งหลาย บรรลุมรรลุตาม ด้วยโมหในยปฏิปทา บทว่า กายาน นั้น สักว่านเป็น (หัวข้อ) เทศนาต้น. อธ

บทความนี้กล่าวถึงการบรรลุทางธรรมซึ่งเกี่ยวข้องกับพระอเสมบูนี่และการเป็นผู้สำรวมในธรรม ทั้งยังสำรวจเรื่องของการเอาชนะความทุกข์ เพื่อเข้าถึงนิปพานที่เป็นนิรทุกข์ผลงานนี้ดับความเศร้า ดำเนินเรื่องจากคำถาม

ประโยค - พระอธิษฐานที่ถูกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 283 ในสิ่งนี้เป็นแน่ " แต่เจ้าสาว จึงหยิบรำ ชุน้ำให้ชุ่มแล้ว ทำขนมบนฝามือ ปีนที่ผ่านมา จุดว่า " จักกินนม ที่ทาง ไปสู่น้ำ" จึงถึงหม้อ เดินมาหน้าไปยังท่า

เนื้อหาชี้ให้เห็นถึงการถวายขนมของนางปุณณาแก่พระศาดา และการแสดงความเคารพทางศาสนา ผ่านการถวายบังคมและคำอธิษฐาน การเข้าพบพระศาดาเป็นสัญลักษณ์ของการสะท้อนถึงความเชื่อและการทำบุญในไทยธรรม โดยพระศาดาทรงรับข

ประโยค - พระจารึกภูมิถูกนำแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 284 แกเรา รับขนมก็จริง, ถึงกระนั้นนั้น พระองค์ก็ยังไม่สวยขนมนัน; คงประทานให้แก่ก้าหรือสนับข้างหน้า เสด็จไปยังพระราชมณฑิรของพระราชารือเรือนของมหาอํามาตย์แ

เนื้อหาเกี่ยวกับการถ่ายทอดพระราชประวัติและการสื่อสารในการทำงานของพระศาดาและนางปุญฉนนัน ในช่วงเวลาที่สำคัญของการบริหารราชการในพระนคร โดยมีการวิเคราะห์อารมณ์และเจตนาของตัวละครต่างๆ ในเนื้อเรื่อง เช่น กา

ประโยค - พระอธิษฐานทุข์ข้อความแปล ภาค ๖- หน้าที่ 285 [ สาวของพระพุทธเจ้าตั๊ดเสมอ ] พระศาสดา ทรงสั่งคำของนางปุณณานั้นแล้ว จึงสดัวว่า " ปูฉนฺเจ้าไม่หลบ เพราะอันตรายคือทุกข์ของตัวก่อน ส่วน สาวทั้งหลายขอ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระอธิษฐานและคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า โดยเน้นเรื่องทุกข์และการเข้ามาของสาวทั้งหลายที่ไม่หลบหนีทุกข์ เนื้อหาทั้งหมดถูกนำเสนอในบริบทของการเรียนรู้ไตรสิกขาและการเข้าถึงพระนิพพาน เพื่อสร้าง

ประโยค - พระอุปรฺภ์ฤกษ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 286 ทำด้วยรำแล้ว ได้เสด็จไปวารี. ภูมู้หลายหลาย สนุกกันในโรงธรรมว่า "ผู้อยู่อาศัยหลาย กรรมที่ทำได้มากอันพระสัมพุทธเจ้า ทรงทำกิจ ด้วยขนม ปีที่ผ่านมาเพิ่งซ

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการเสด็จมาของพระศาสดาในที่ประชุม และการอภิปรายเกี่ยวกับชื่อดังต่างๆ ในการสนทนา พระศาสดาถามภูมู้ทั้งหลายว่าให้สอบถามเรื่องใด ทั้งนี้มีการกล่าวถึงอดีตของพระโพธิสัตว์และบทสนทนาที่เกิดข

ประโยค - พระธัมม์ทั้วถูกแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 287 บ้านเจ้าจงอยู่ อาศัยท่านผู้รู้ จึงไม่กินร่างของท่าน." ดังนี้แหละ. เรื่องนางปุปผนาทสี อบ.

ประโยค - พระธรรมปฐิจกิจฉาแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 288 ๓. เรื่องอุตตอุปลิท * [๑๙๓๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสนามีเมื่อประทับอยู่ในพระเวสวันที่ ทรงปรารภอุปลิทชื่ออุตตะโกรธพระเวสตะเพรา่ท่านไม่พูดด้วย ความพิ

บทนี้พูดถึงเรื่องราวของอุบาสกชื่อว่าอุตตะโกรธซึ่งนำกลุ่มอุบาสก 500 คนไปพบพระเวสตะเพื่อฟังธรรม แต่กลับไม่ได้รับการตอบรับ ได้สร้างความโกรธและนำไปสู่การไปสำนักพระสารีบุตร เพื่อขอรับฟังธรรมที่นั่น โดยพระเ

ประโยค- พระธรรมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๙๙ [ อุตสาห โกฐกนกผู้พูดมา ] อุณาสก โกฐว่า "ชื่อว่าย่อธรรมกถา รายละเอียดยิ่งนัก สุขุม ยิ่งนัก พระธรรมแสดงธรรมอย่างดีงามมากมาย พวกเราต้อง การอะไรด้วยพระอธิธ

ในบทนี้มีการสนทนาเกี่ยวกับการแสดงธรรมของพระเถระที่อุบาสกเข้าไปขอข้อมูลและการรับฟังธรรม มีการพูดถึงความโกรธและความต้องการของผู้ฟังที่ต้องการเรียนรู้พระธรรมให้ได้มากที่สุด แม้ว่าจะมีอารมณ์ที่ไม่สบายใจต่

ประโยค - พระธรรมปฐูรุกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 290 พระศาสดา ทรงสุบินอธิบายก่อนว่า “ อฏฺฌ บ่งเขาประพฤติดีมนัสตั้งแต่โบราณที่เดียว ชนทั้งหลาย ติเตียน ทั่งนั่ง ทั่งคนพูดมาก ทั่งคนพูดนอเทเดียว ด้วยว่า

ในหน้านี้พระศาสดาได้อธิบายถึงความสำคัญของการประพฤติดีและการสรรเสริญ. พระองค์ทรงชี้แนะว่าความทรงเจริญในจิตใจและการปฏิบัติเป็นสิ่งที่มีคุณค่า และเป็นที่น่ายกย่อง. นอกจากนี้ ยังมีการพูดถึงลักษณะการแสดงธร

ประโยค - พระธรรมปาทุฏฐกาถแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 292 สรรเสริญนี้ เป็นเหมือนมีในวันนี้ คือเกิดขึ้นเมื่อกต หามได้ อธิบายว่า จริงอยู่ คนทั้งหลายยอมินทาคนว่านั่งว่า "ทำไม? คนนี้ จึงนั่งนิ่ง เหมือนคนหนวก เหนื

บทพระธรรมนี้นำเสนอความหมายและการตีความเกี่ยวกับการสรรเสริญของบุคคลในสังคม โดยเฉพาะการพูดและการแสดงออกว่าใครเป็นผู้มีปัญญาและศีล. อธิบายถึงลักษณะของคนที่มีความโดดเด่นในการใช้คำพูดและการทำตัวให้ดี เพื่อ

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐิผู้อ่านแปล ภาค ๖ - หน้า 293 บทว่า เทวา ปี เป็นต้น ได้แก่ เทวนาคมดี มนุษย์เป็นบัณฑิต ก็ดี ย่อมลูกขึ้นชมเชย สรรเสริญ ซึ่งภิญญานั้น. บทว่า พุทธมุนี กล่าวว่า ไม่ใช่พจนและมนุษย์อย่าง

ในบทนี้กล่าวถึงการสรรเสริญของเทวดา มนุษย์ และมหาพรหมต่อบุคคลที่มีภิญญา ซึ่งถือเป็นเรื่องสำคัญในพระธรรมปิฎก ในการจบเทสนา อุบาสกทั้ง 500 ยืนยันถึงโสตาปิตผล ที่แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการยกย่องและการเช

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 294 ๘. เรื่องภิษิพัคคีย์ * [๑๘๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารภภิษิพัคคีย์ ศรัทธาธรรมเทศนานี้ว่า " กายุปโกษ" เป็นต้น. [

ในเนื้อหาเกี่ยวกับภิษิพัคคีย์ พระศาสดาที่ประทับอยู่ในพระเวฬุวันได้ทรงประทานธรรมเทศนาเกี่ยวกับศรัทธาธรรม โดยสอนให้รักษาความสำรวมทางกาย วาจา และใจ ซึ่งช่วยให้ผู้ปฏิบัติอยู่ในความสงบและใส่ใจในธรรมะอย่างต

ประโยค - พระธรรมปัทฏิฤาษี ภาค ๖ หน้า 295 [แก้ธรรม] บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า กายปุโจปี ได้แก่ พึงรักษากาย ทุจริต ๑ อย่าง: สองบ่งว่า กายเนุ สุตโต ความว่า พึงห้ามการเข้าไปแห่ง ทุจริตในกายวาจา สำรวมไว้แล้ว

พระธรรมปัทฏิฤาษีสอนเกี่ยวกับการรักษากายและจิตใจ โดยกล่าวถึงการละเว้นจากความชั่วทั้งสามอย่าง ได้แก่ กายทุจริต วาจาทุจริต และมโนทุจริต โดยผู้ที่สามารถสำรวมได้ถือว่าเป็นบัณฑิตและมีภาวะอันดี อันเป็นผลต่อก

ประโยค - พระอิฐมปัตถุรูปราแปล ภาค ๑) หน้า ที่ 1 ๑๙. มหาวรรณณา ๑. เรื่องตราของนายโกมาสต์* [๒๒๒] [ข้อคามเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภคุณของนายโกมาสตคนหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว

ในการตรัสพระธรรมเทศนานี้, พระศาสดาทรงปรารภถึงนายโกมาสตที่มีความดีในการไม่บริโภคเนื้อสัตว์และให้ความสำคัญกับการทำการค้าด้วยความซื่อสัตย์. เขาอุทิศตนเพื่อการค้าตลอด ๕๕ ปี, สิ่งที่เขาทำสื่อถึงคุณูปการต่อ

ประโยค - พระธัมปิฏกอธิษฐานแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 7 จงทรงทำอนุโมทนากับบิดานี้เถอะ." พระศาสดา เมื่อจงทรงทำอนุโมทนาแก่เขา ได้ตรัส ๒ พระ กล่าวว่านะ :- "บัดนี้ ท่านเป็นผู้มีอธิษฐานนำเข้าไปแล้ว เป็นผู้ เตรียม

พระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของการทำอนุโมทนาและการเตรียมตัวสำหรับการเดินทางสู่นิพพาน โดยยกตัวอย่างอุปนิสัยในทางธรรมและการรับรู้ถึงความตายที่ใกล้เข้ามา พร้อมชี้ให้เห็นว่าคนที่เดินทางไปสู่อีกโลกจะไม่สามา

ประโยค - พระอริยมาปฏิรูปฉลากแปล ภาค ๑ หน้าที่ 11 [แก้ธรรญ] บรรดาบเหล่านั้น เทวา อนุโมทพน เป็น โดยลำดับ ผู้ประกอบด้วยปัญญาองค์รุ่งเรืองในธรรม ชื่อว่า มารวิ. สองเทวาม ขึ้น ขึ้น ความว่า ทำกฐาลอยู่ทุก ๆ

พระอริยะสอนให้บันฑิตทำกุศลอยู่เสมอเพื่อกำจัดมลทินของจิต การอบรมเรียนรู้ด้านธรรมะนั้นสามารถสร้างประโยชน์ได้ในอนาคต ยกตัวอย่างการหลอมทองซึ่งเมื่อทำบ่อยๆ จะได้ผลงานที่ดี ชี้ให้เห็นความสำคัญของการปฏิบัติธ

ประโคด - พระธัมปิฏกฉบับภาษาแปล ภาค ๑๗ หน้า ๑๒ ๓. เรื่องพระสิสสะ** [๑๔๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารภภิญฺญู หนึ่งชื่อตสสสะ ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "อยาลาว มัง สมฺฤฏ

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับพระสิสสะซึ่งมีเรื่องราวเกี่ยวกับการบรรพชาอุปสมบทของติสสะเณรในพระเวฬุวัน โดยเผยแพร่คำสั่งสอนทางศาสนาและกิจกรรมในการจัดเตรียมจีวรจากผ้าสกุลเนื้อหยาบ ในขณะที่พระเณรทั้งหลายร่วมมือ

ประโคม - พระเกณฑ์ปทุมเทาแปลง ภาค ๑๓ - หน้าที่ ๑๓ ของพระผู้เจริญ ท่านรับผ้าสกูนั่นมาพิจารณาแล้วพูดว่า "ผ้าสกู ของฉันเนื้อหยาบ ประมาณ ๘ สอก ผ้านี้เนื้อจะละเอียด ประมาณ ๘ สอก ผ้านี้มีไว้ให้สกูลของฉัน น

ในเนื้อหานี้ พระผู้เจริญได้พูดถึงผ้าสกู ซึ่งมีเนื้อหยาบและละเอียด พร้อมทั้งกล่าวถึงความสำคัญของการทำจีรวรให้กับพระเณร การดูแลเลี้ยงดูพระเณรเหล่านี้มีความสำคัญต่อการสืบทอดพระพุทธศาสนา เมื่อพระผู้เจริญไ

ปรโภค--พระอัณบาปฏิฏุกาแปล ภาค ๑๗ - หน้าที่ 14 และข้างนี้ว่า "วิญญูพวกนี้แข็งจิ๋วอันเป็นของเรา." พระศาสดาประทับนั่งในพระคันธกฐ์เทียม ทรงสังคเสียงนั้น ด้วยโสตญาณเพียงดังพุทธ ศรัทธิว่า "อนันท์ เธองอขอย่า

ในบทสนทนานี้ พระศาสดาประทับนั่งและรับรู้ถึงการแบ่งจิรรของพระศาสดา ในวันที่สาม เมื่อภิกษุสงสัยเกี่ยวกับการแบ่งจิรร พระศาสดาได้ชี้แจงเหตุผลว่าทำไมต้องรอสามวันก่อนที่จะอนุญาตให้ถือเอาจิรรนั้น โดยมีการพูด